Overzicht alle nieuwsberichten

De rozen van Johan Harmholt groeien dankzij de warmte uit de mestvergister van Reinder en Bert Reinders. Die samenwerking tussen deze agrariërs uit Drogeham had rendabeler kunnen zijn als de overheid haar eigen regels minder star interpreteert.

Wat doen we met warmte? Exploitanten van mestvergisters vragen het zich vaak af. Bijna net zo vaak moeten ze het antwoord schuldig blijven Meestal verwarmen ze er hun woning mee maar dan houdt het wel op. En dat is zonde. Want de warmte, die vrijkomt als een warmtekrachtkoppeling stroom opwekt met biogas, vormt ongeveer de helft van de energiewaarde van datzelfde biogas.

De veehouders Reinder en Bert Reinders uit Drogeham (125 koeien, melkquotum van 1 miljoen liter) hadden wel een warmteafnemer op het oog, toen ze hun plannen voor een vergister uit werkten de even verderop gelegen rozenkwekerij van Johan Harmholt. De enige rozenkweker uit Friesland was direct te porren voor samenwerking. De roos vraagt veel warmte en de gasprijzen zijn de afgelopen jaren flink toegenomen. Voor het verwarmen van zijn zesduizend vierkante meter grote kas stookt Harmholt jaarlijks 170.000 kuub gas goed voor een nota van circa €55.000. “Ik verwelkom iedere bespa ring op de gasrekening, temeer omdat de rozenprijzen ook niet om over naar huis te schrijven zijn.”

Vanaf juni is de vergister in bedrijf en leveren de koeienboeren warmte aan de rozenkweker. Tussen beide bedrijven zijn twee warmwaterleidingen aan gelegd van precies 1632 meter lengte. Ze liggen in gemeentelijke grond en in land van vader en zoon Reinders. De afstand had wat korter gekund, maar dan hadden ze gebruik moeten maken van land van derden. ,,Dan zit je met allerhande contracten, en daar hadden we weinig zin in’, verklaart Reinder Reinders.

De wkk-installatie verwarmt water tot 90 graden, aangekomen bij de rozenkwekerij is het nog circa 80 graden. Vervolgens gaat het water via een buizenstelsel door de kas. Die buizen lagen er al toen Harmholt zijn kas nog verwarmde met een verwarmingsketel. Als warmtebuffer gebruikt hij een watertank van 145 kuub. Het gebruik van waterleidingen had bepaald niet hun voorkeur. Ze hadden graag het biogas willen transporteren en de wkk-installatie willen plaatsen bij de rozenkwekerij. Dat zou circa €60.000 hebben gekost, nu vergde het systeem een investering van ruim €250.000. ,,En we hebben het graafwerk en de aanleg van de waterleidingen ook nog zelf gedaan” zegt Bert Reinders.

Het ministerie van economische zaken die de Reinders een subsidie verstrekt van 9,7 cent voor iedere opgewekte kW stemde echter niet in met het verzoek. De regel is dat de wkk-installatie moet staan op het erf van de subsidieontvanger. ,,Erg star zo’n op stelling’, vindt Reinder Reinders. Anderzijds zijn ze uiterst content met de Brusselse en provinciale bijdrage van elk 20 procent in de investeringskosten.

Ondanks de extra investering is de warmteuitwisseling zeker rendabel. Wat de Reinders ontvangen en wat Harmholt bespaart, willen ze niet zeggen. ,,Maar ga er maar vanuit dat we er beiden niet minder van worden”, zegt Harmholt. Tot nu is hij niet ontevreden over de nieuwe warmtevoorziening. Hoewel de snelheid van verwarmen wel beter kan. ,,Ik beschouw dat als een kinderziekte. We proberen dit probleem nu te verhelpen door sterkere pompen aan te schaffen voor een snellere watercirculatie.”

De mestvergistingsinstallatie bij Reinder en Bert Reinders is gebouwd door Host Oosterhof Holman Mestvergisting (HOHM) uit Grijpskerk (red.).

Bron: Leeuwarder Courant, 16 nov. 2008